Voor de verandering hebben we deze week een Breekijzer met een beschaafd volume. Dus geen gillende gitaren, zangers die op anti-agressie cursus moeten of meters die ver in het rood slaan, maar klein combo met bevallig zangeresje. Sorry is de naam van de band. En waarover zingt ze? Over een vervelende gast, die meiden probeert te verlijden met dure wijn en b-kantjes van Thom Yorke en je probeert te pakken in zijn Fiat. Waar Tom echt op uit is maakt de songtitel duidelijk. Of anders wel de bijbehorende video. Iedereen zijn hobby, maar Asha Lorentz, de frontvrouw van Sorry heeft dus andere ideeën over een romantisch avondje.
Sorry is een Britse band die deel uitmaakt van de zogeheten Windmill scene. De Windmill is een kroeg in Brixton waar ook bands als Black Midi, The Last Dinner Party en Heartworms hun eerste voorzichtige schreden op het showbizzpad hebben gezet. Die bands hebben maar één ding gemeen en dat is dat ze stronteigenwijs zijn. Wat natuurlijk een prima eigenschap is.
