De nachten worden langer, de songs trager. Of mark william lewis gewacht heeft op het vallen der bladeren met het uitbrengen van Adrenaline is onbekend. Het is in ieder geval een song die het daglicht niet goed kan verdragen en dat bedoelen we niet negatief.
Integendeel eigenlijk. Het misleidend getitelde Adrenaline is een perfecte kaars en haardvuur ballad. De stem van mark william heeft een rokerig timbre dat mooi kleurt bij tokkelende elektrische gitaar en de zachte elektronische begeleiding die even lijkt te haperen, maar toch weer opgang komt. Adrenaline is een van de extra tracks op de luxe heruitgave van het vorige jaar verschenen tweede album van de Britse bariton.
